Skip to main content

The 13th Amendment: UPFA Government is Heading for its
First Defeat in the Parlaiment
Sumanasiri Liyanage

The virtual repeal of the 17th Amendment as a necessary corollary of the enactment of the 18th Amendment to the Constitution of Sri Lanka, the chauvinist forces in the South began to raise the possibility of further amendment to the constitution by using the two-third majority that the United Peoples’ Freedom Alliance (UPFA) have in the Parliament. Their clear target has been the 13th Amendment that introduced in 1987 for the first time in independent Sri Lanka a devolved system of government to make the government structure more democratic and decentralized many flaws of the new system notwithstanding. With the decision of the Supreme Court on the Divineguma Bill and the new issue on if the decision of the Provincial Governor can be considered as the decision of the Provincial Council, we witness today a reemergence of the debate on the place and future of the 13th Amendment in the constitutional landscape in Sri Lanka. My personal opinion is that the decision of the Supreme Court on the Divineguma Bill was not accurate. However, it would be good and justifiable even in the event of the absence of a Supreme Court decision to place the bills of this nature before the Provincial Councils to obtain their views. It is interesting to see that the Divineguma Bill has been used as a scapegoat by the chauvinist forces to revive their long standing opposition to the system of devolution in general and to the 13th Amendment in particular. My argument in this article is based naturally on the conventional position I have been holding since the aggravation of the national question in the early 1980s. I stand for devolved system of governance. Further, I believe that the constitutional structure that defines the power map of the country should be changed in order to accommodate the demands of the numerically small nations living within the boundaries of the country. The failure and unwillingness of the ruling elites of this country in the last 65 years to make such changes is in my view one of the reasons for the aggravation of the national question in the early 1980s.
Minister Wimal Weerawansa has written to the President suggesting him to hold a referendum on 13th Amendment. Minister should be aware that the 13th Amendment cannot be repealed by holding a referendum. Prior to that, the Minister and his government should present a bill to the Parliament clearly notifying that the bill proposes to repeal the 13th Amendment. As the Island reported (October 22, 2012) a government bureaucrat, the Secretary to the Ministry of Defence, Mr Gotabhaya Rajapaksa, has advised that the Sri Lanka Freedom Party takes a bold decision to repeal the 13th Amendment in order to face the “post-war strategy of the Tamil National Alliance (TNA)’. A similar view was expressed by a number of spokespersons belonging to Jatika Hela Urumaya. It appears that there is a shift in the argument that they have put forward against the 13th Amendment. Using the Divineguma incident, they argue that the legislative power of the Parliament has been reduced as a result of the 13th Amendment and the presence of the Provincial Council system. This is not true. According to the Constitution of Sri Lanka, peoples’ sovereignty lies with the people and the people exercise this sovereignty through elected bodies, namely, (1) the Parliament and (2) the Provincial Councils and directly through (3) a referendum. A part of the legislative power previously exercised by the Parliament was devolved in 1987 to second-tier governments by creating Provincial Councils. This is an application of the subsidiary principle in taking decision-making. Hence it is not correct to argue that the creation of the provincial council system has reduced the legislative power of the Parliament. It seems that at least one section of the government has started its preparatory work for proposed Parliamentary Select Committee (PSC). I have been arguing that the TNA, SLMC and other opposition parties should not participate in the PSC exercise unless the government promises to clearly identify the point of departure of the PSC deliberation. In an previous article, I mentioned these conditionalities should include the followings: (1) the full implementation of the LLRC should not be a reduction of subjects devolved by the 13th Amendment. Since India appears to be pressing for the TNA to participate in PSC deliberation, India should also assure those three condionalities be fulfilled before the commencement of PSC deliberation.
Will the government seriously think to repeal the 13th Amendment by giving to the pressure exerted by some of the constituent parties of the government and some bureaucrats? It is not easy to offer a definite answer to this question. However, it seems to that the government intends to limit PSC deliberation by introducing a phony power-sharing system in place of the PC system. Of course, there is a general criticism against the PC system that it has become a kind of a white elephant. This is not an outcome of the weakness of the PC system, but a direct result of the continuous encroachment of the central government into the sphere of the PC. So, it is not surprising for common people to view the PCs as duplicating mechanism. If the government intends to repeal the 13th Amendment, it has to present a bill to the Parliament by clearly stating its intention. And the bill has to be passed by the Parliament by two-third majority. Since, it can be interpreted as a major change of the substance of the constitution, the bill after passing has to be place before the people in a referendum.
As the UPFA government today enjoys the two-third majority in the Parliament, Weerawansa, Ranawaka and Gotabhaya Rajapaksa may believe that the constitutional huddles on the path of repealing the 13th Amendment can be thus overcome. However, on the other hand, one may also project that such a bill would bring the UPFA government its first defeat in the Parliament. The SLMC would be forced to sever its relations with the government in such a situation. The five left party members in the UPFA government have to prove that at least the left parties have some courage left so that they can stand up to their principles. Some members of the SLFP that include Cabinet ministers may not support a bill of that nature. So let me make a prediction as concluding remark. Attempts to repeal the 13th Amendment will be the commencement of the downfall of the UPFA regime.    
        
The writer is a co-coordinator of the Marx School, Colombo, Negombo and Kandy
E-mail: sumane_l@yahoo.com           
   

Comments

Popular posts from this blog

සාකච්ඡාව සදහා වැටුප් ශ්‍රමිකයා කවරෙක් ද? සුමනසිරි ලියනගේ
වැටුප් ශ්‍රමිකයා කවරෙක් ද? නිර්ධන පන්තිය ලෙස සැලකිය හැකි පංති තීරූ මොනවාද? විප්ලවවාදී පක්ෂයක පන්ති පදනම වන්නේ සහ විය යුත්තේ කුමන පංතීන්ගෙන් ද? මා මෙම ප්‍රශ්නය මතු කරන්නේ න්‍යායාත්මක ප්‍රශ්නයක් හැටියට නොවේ. ශ්‍රී ලංකාවේ වර්තමාන සන්දර්භය තුල දේශපාලන ක්‍රියා මාර්ගය සකස් කර ගැනීමේදී ආසන්නව මතුවන ප්‍රශ්නයක් හැටියට ය. පසුගිය වසර දෙක තුල ඇතිවුන මා සහභාගී වූ දේශපාලන සාකච්ඡා කිහිපයක දීම මෙම ප්‍රශ්නය මතුවිණ. එහෙත් එම ප්‍රශ්නය මතු වූ අවස්ථා හැම එකකදීම වාගේ අපි එම ප්‍රශ්නය සමග නිශ්චිතව පොර බැදීම අත්හැර දැම්මෙමු. ඒ එය දිගට ගෙන යාමෙන් අප මාක්ස්වාදයේ ශුද්ධ වූ පාඨයන් ගෙන් බිදී යාදෝ යන බියෙනි. මෑතකදී වෟත්තීය සංගමයක් තුල ඇතිවූ සාකච්ඡාවකදී මෙම කරුණ වඩාත් සංයුක්තව මතුවිණ. වෟත්තීය සංගමයක් විසින් සංවිධානය කළ යුත්තේ කවුරුන් ද යනුවෙන් පැන නැගුන එම සාකච්ඡාවේදී සෟජු ලෙස නොවුන ද මතු වුයේ මෙම ප්‍රශ්නය ය. වැටුප් ශ්‍රමිකයා, නිර්ධනයා, සහ කම්කරුවා යන පද වලින් ජනප්‍රිය ලෙස හැදින්වුව් ද නැත ද වැටුපට වැඩකරන කොටස් වෟත්තීය සංගමයක් විසින් සංවිධානය කළ යුතු ය යන්න සාමාන්…
කම්කරු පන්තියේ විප්ලවවාදී පක්ෂය ගොඩ නැගීම සදහා අරගලය


1, මෙම මාතෘකාවේ දැක්වෙන මූලික පද දෙක -කම්කරු පන්තිය සහ විප්ලවවාදී පක්ෂය- මුලින්ම පැහැදිලි කරගත යුතු ය. ධනේශවර සමාජයක් තුල විවිධ පන්තීන් සහ උප පන්තීන් දැකිය හැක. විප්ලවවාදී පක්ෂය කම්කරු පන්තියේ පක්ෂයක් විය යුත්තේ මන් ද? මෙම කරුණ තේරුම් කිරීමට නම් විප්ලවවාදි යන්නෙන් කුමක් අදහස් කරන්නේ ද යන්න පැහැදිලි කර ගැන්ම අවශ්‍ය ය. සමාජ විප්ලවයක් යනු පවතින සමාජ ක්‍රමයයක් වෙනස් කොට -රූපාන්තකරණය කොට- ඒ වෙනුවට වෙනත් මූලධර්ම මත ගොඩ නැගුන සමාජ ක්‍රමයයක් බිහි කිරීම ය. එය දිගුකාලින ක්‍රියා දාමයකි. මෙවන් රූපාන්තකරණයක් වැඩවසම් සමාජ ක්‍රමය වෙනුවට ධනේශ්වර ක්‍රමය ගොඩ නැගීමේ ක්‍රියාවලිය තුල සිදුවීම ගැන අපි කියවා ඇත්තෙමු. අප අද කථාකරන සමාජ වෙනස මෙයට වඩා වෙනස් එකකි. වැඩවසම් සමාජ ක්‍රමය වෙනුවට ධනේශ්වර ක්‍රමය ගොඩ නැගීමේ ක්‍රියාවලිය තුල අප දුටුවේ එක් පෙෳද්ගලික දේපොල ක්‍රමයක් වෙනුවට වෙනත් පෙෳද්ගලික දේපොල ක්‍රමයක් ඇති කිරීම ය. අද අප අරගල කරන්නේ පෙෳද්ගලික දේපොල ක්‍රමයම නැති කරන සමාජ විප්ලවයක් සදහා ය. මෙය පරිපූර්ණ රූපාන්තකරණයක් ය. එක් පෙෳද්ගලික දේපොල ක්‍රමයක් තුල වෙනත් …
බිල්ලෝ සහ කන්‍යාවියෝ: මහජන පෙරමුණු වාදය යලි කරලියට
සුමනසිරි ලියනගේ


ෆෙබරවාරි 10 වෙනිදා පැවැත්වුන ප්‍රාදේශීය සභා මැතිවරණයෙන් යහපාලන ආංඩුවේ සහභාගි දේශපාලන පක්ෂ දෙක පරාජයට පත්වීන. මහින්ද රාජපක්ෂ වටා ගොනුවුන දේශපාලන බලවේගය වූ ශ්‍රී ලංකා පොදුජන පෙරමුණ දිස්ත්‍රික් ගණනාවක බහුතර බලය තහවුරු කර ගත්තේ ය. මේ සමග ඊලග ජනාධිපතිවරණයකදී සහ පාර්ලිමේන්තු මැතිවරණයක දී මහින්ද රාජපක්ෂ වටා ගොනුවුන දේශපාලන බලවේගය වූ ශ්‍රී ලංකා පොදුජන පෙරමුණ පරාජය කළ හැක්කේ 2015 ජනවාරි 8 වෙනිදා ගොනු කෙරුන බලවේග නැවතත් එක්කර ගැන්ම මගින් පමණක් ය යන අදහස කිහිප පොලක් ම විසින් ඉදිරිපත් කරනු ලැබ ඇත. පසුගිය දිනෙක මාධ්‍ය සාකච්ඡාවක දී යහපාලන ආංඩුවේ ඇමතිවරයෙකු වූ පාඨලී චම්පික රණවක මෙම යෝජනාව කලේ ය. 2015 ජනවාරි 8 වෙනිදා බලවේගයේ සිවිල් සමාජකාරකයෙකු වූ ආචාර්ය නිර්මාල් රංජිත් දේවසිරි  මුහුණු පොතේ සටහනකින් මෙයට සමාන අදහසක් දැක්විය. විපක්ෂ නායක ආර් සම්බන්ධන් ඉදිරිපත් කළ අදහස ද මෙයට ම සමාන එකක් විය. මෙම යෝජනාව ගැන තම අදහස් දැක්වූ ජනතා විමුක්ති පෙරමුණේ නායක අනුර කුමාර දිසානායක පාර්ලිමේන්තුවේ දී පැවසුවේ 2015 ජනවාරි 8 වෙනිදා බලවේගය නැවත ගොනු කිරීම ක…