Skip to main content


PBJconomics: A Path to Disaster?
Sumanasiri Liyanage

Sometime back I had a brief chat with a UPFA MP who was made a minister in the last cabinet reshuffle about the economic policies of the UPFA government. Although he himself claims to be a Marxist, the question he had posed to me was concerned with the issue of how to reduce the budget deficit by increasing government revenue. Although political economists recognize the adverse consequences of persistent budget deficit, they do not, as neo-liberal economists do, analyze economic issues solely from the prism of budgetary management especially in an underdeveloped country. A recent IMF report on Sri Lankan economy gives the impression that the fundamentals of the Sri Lankan economy are sound and the only worry has been the inability of the government to maintain fiscal deficit at a reasonable level. Let me paraphrase my answer to the question posed by the UPFA MP. I told him that although the broad contours of the economic policies underlined in Mahinda Chinthanaya were appropriate for post-war economic development, the UPFA government has no strategic plan to operationalize those policies. In the absence of such a strategic plan, I told him, the talks on the budget and how to increase revenue would be a futile discussion and broad ideas expressed in MC would eventually be reduced to mere rhetoric. He responded to me by saying that there was a plan but it was known only to Dr P B Jayasundara, Secretary to the Treasury. As I emphasized and reemphasized in my previous notes, the UPFA government runs the economy with the assumption that the day-to-day management of the economy would eventually produce economic development. I call this version of neo-liberal economics as it is expressed in Sri Lanka PBJconomics. Dr P B Jayasundara, the Secretary to the Treasury and to the Ministry of Economic Development may be a good fiscal manager, but definitely a bad development economist. Let me elaborate on my argument.
A good example for incorrect economic policies of the UPFA government is its recent announcement of tax on motor vehicle. The Island reported: “Taxes on certain imported vehicles have been raised less than a year since they were significantly slashed as the government comes to terms with an extremely challenging fiscal position and traders’ view that imports had ‘gone out of hand’” (April 26, 2011). When the tax on vehicle imports was slashed soon after the parliamentary election, I wrote that it was not only a reflection of the absence of an economic plan but also the susceptibility of the government to the pressure of second-hand vehicle importers. In that article, I also projected that the government would increase import tax on motor vehicle after importers of motor vehicles stockpile substantial number of cars, vans and other vehicles in their yards.  So one may even wonder that the recent decision of the Treasury is aimed at offering  a space  to give some kind of windfall profit to importers of motor vehicles. The Island notes: “An executive of a top vehicle importing firm, not wanting to be named, said vehicle imports had gone out of hand since taxes were slashed last June. "There are too many vehicles coming in and our roads cannot absorb them all. After taxes were reduced last year, vehicle imports soared and kind of got out of hand and I think this by increasing the taxes the government is trying to attempt to apply the brakes. With prices increasing, middle-income groups may be discouraged from purchasing vehicles," he said.” So it was clear that the recent decision was taken with tacit consent on the vehicle importers.

What does this signify? In underdeveloped economies, one of the principal reasons why the economy remained underdeveloped is that in these countries the economies have been continuously dominated by commercial capital. As a consequence of the dominance of commercial capital, both the political elites and bureaucrats entangle in series of networks and linkages with the class of commercial capitalists. The commercial capital and bureaucratic capital are intermingled and dominate the sphere of economy and society. The hegemony of commercial capital shows the short-term day-to-day character of the economic policies formulated by Dr P B Jayasundara. And these policies focus not on economic development but on the condition of the budget office.   

There is another significant difference about the new tax structure this time. Oftentimes, taxes are increased in all categories of vehicles. However this time, tax was increased only on vehicles that are used by the middle class, professionals etc. “Petrol cars with engine capacities below 1,000cc would see total taxes increase from 95 per cent to 120 per cent while vehicles from 1000 to 1,600 cc will see total taxes increase from 119 to 128 per cent, a statement from the Ministry of Finance and Planning said” (The Island). Moreover, import taxes on three wheel were also increased.  “Petrol three wheelers will see taxes increase from 38 percent to 50 percent while diesel three wheelers will see taxes increase to 60 percent.” Politicians oftentimes talk about greener Sri Lanka. However, when the new vehicle tax structure was prepared, no concern was given to the environmental aspect of the issue. Hence, taxes on hybrid car were significantly moved upward. “According to the Ministry of Finance and Planning, hybrid cars with engine capacities below 2,000cc will see total duties go up from 38 per cent to almost 50 per cent. Hybrids between 2,000 to 3000 cc will see total duties reach nearly 75 per cent and vehicles above 3,000 cc to100 per cent.” The bias against middle class would affect definitely against the electoral base of the UPFA government.   

There are two motives behind this new tax structure. First is of course the pressure of imports on the trade balance. This in fact had to be taken into consideration when the Treasury decided to slash import taxes on vehicles. Now it was clear, the short term decision taken by the Treasury about year ago has forced it to reverse its decision one year after. Second explanation is the linkage between commercial capital, bureaucrats and politicians of the ruling coalition. Of course, new space has created in Sri Lanka in which there is room for economic growth. However, to make that space available to economic development in proper sense, new policy formulation is imperative.


Popular posts from this blog

සාකච්ඡාව සදහා වැටුප් ශ්‍රමිකයා කවරෙක් ද? සුමනසිරි ලියනගේ
වැටුප් ශ්‍රමිකයා කවරෙක් ද? නිර්ධන පන්තිය ලෙස සැලකිය හැකි පංති තීරූ මොනවාද? විප්ලවවාදී පක්ෂයක පන්ති පදනම වන්නේ සහ විය යුත්තේ කුමන පංතීන්ගෙන් ද? මා මෙම ප්‍රශ්නය මතු කරන්නේ න්‍යායාත්මක ප්‍රශ්නයක් හැටියට නොවේ. ශ්‍රී ලංකාවේ වර්තමාන සන්දර්භය තුල දේශපාලන ක්‍රියා මාර්ගය සකස් කර ගැනීමේදී ආසන්නව මතුවන ප්‍රශ්නයක් හැටියට ය. පසුගිය වසර දෙක තුල ඇතිවුන මා සහභාගී වූ දේශපාලන සාකච්ඡා කිහිපයක දීම මෙම ප්‍රශ්නය මතුවිණ. එහෙත් එම ප්‍රශ්නය මතු වූ අවස්ථා හැම එකකදීම වාගේ අපි එම ප්‍රශ්නය සමග නිශ්චිතව පොර බැදීම අත්හැර දැම්මෙමු. ඒ එය දිගට ගෙන යාමෙන් අප මාක්ස්වාදයේ ශුද්ධ වූ පාඨයන් ගෙන් බිදී යාදෝ යන බියෙනි. මෑතකදී වෟත්තීය සංගමයක් තුල ඇතිවූ සාකච්ඡාවකදී මෙම කරුණ වඩාත් සංයුක්තව මතුවිණ. වෟත්තීය සංගමයක් විසින් සංවිධානය කළ යුත්තේ කවුරුන් ද යනුවෙන් පැන නැගුන එම සාකච්ඡාවේදී සෟජු ලෙස නොවුන ද මතු වුයේ මෙම ප්‍රශ්නය ය. වැටුප් ශ්‍රමිකයා, නිර්ධනයා, සහ කම්කරුවා යන පද වලින් ජනප්‍රිය ලෙස හැදින්වුව් ද නැත ද වැටුපට වැඩකරන කොටස් වෟත්තීය සංගමයක් විසින් සංවිධානය කළ යුතු ය යන්න සාමාන්…
කම්කරු පන්තියේ විප්ලවවාදී පක්ෂය ගොඩ නැගීම සදහා අරගලය

1, මෙම මාතෘකාවේ දැක්වෙන මූලික පද දෙක -කම්කරු පන්තිය සහ විප්ලවවාදී පක්ෂය- මුලින්ම පැහැදිලි කරගත යුතු ය. ධනේශවර සමාජයක් තුල විවිධ පන්තීන් සහ උප පන්තීන් දැකිය හැක. විප්ලවවාදී පක්ෂය කම්කරු පන්තියේ පක්ෂයක් විය යුත්තේ මන් ද? මෙම කරුණ තේරුම් කිරීමට නම් විප්ලවවාදි යන්නෙන් කුමක් අදහස් කරන්නේ ද යන්න පැහැදිලි කර ගැන්ම අවශ්‍ය ය. සමාජ විප්ලවයක් යනු පවතින සමාජ ක්‍රමයයක් වෙනස් කොට -රූපාන්තකරණය කොට- ඒ වෙනුවට වෙනත් මූලධර්ම මත ගොඩ නැගුන සමාජ ක්‍රමයයක් බිහි කිරීම ය. එය දිගුකාලින ක්‍රියා දාමයකි. මෙවන් රූපාන්තකරණයක් වැඩවසම් සමාජ ක්‍රමය වෙනුවට ධනේශ්වර ක්‍රමය ගොඩ නැගීමේ ක්‍රියාවලිය තුල සිදුවීම ගැන අපි කියවා ඇත්තෙමු. අප අද කථාකරන සමාජ වෙනස මෙයට වඩා වෙනස් එකකි. වැඩවසම් සමාජ ක්‍රමය වෙනුවට ධනේශ්වර ක්‍රමය ගොඩ නැගීමේ ක්‍රියාවලිය තුල අප දුටුවේ එක් පෙෳද්ගලික දේපොල ක්‍රමයක් වෙනුවට වෙනත් පෙෳද්ගලික දේපොල ක්‍රමයක් ඇති කිරීම ය. අද අප අරගල කරන්නේ පෙෳද්ගලික දේපොල ක්‍රමයම නැති කරන සමාජ විප්ලවයක් සදහා ය. මෙය පරිපූර්ණ රූපාන්තකරණයක් ය. එක් පෙෳද්ගලික දේපොල ක්‍රමයක් තුල වෙනත් …
බිල්ලෝ සහ කන්‍යාවියෝ: මහජන පෙරමුණු වාදය යලි කරලියට
සුමනසිරි ලියනගේ

ෆෙබරවාරි 10 වෙනිදා පැවැත්වුන ප්‍රාදේශීය සභා මැතිවරණයෙන් යහපාලන ආංඩුවේ සහභාගි දේශපාලන පක්ෂ දෙක පරාජයට පත්වීන. මහින්ද රාජපක්ෂ වටා ගොනුවුන දේශපාලන බලවේගය වූ ශ්‍රී ලංකා පොදුජන පෙරමුණ දිස්ත්‍රික් ගණනාවක බහුතර බලය තහවුරු කර ගත්තේ ය. මේ සමග ඊලග ජනාධිපතිවරණයකදී සහ පාර්ලිමේන්තු මැතිවරණයක දී මහින්ද රාජපක්ෂ වටා ගොනුවුන දේශපාලන බලවේගය වූ ශ්‍රී ලංකා පොදුජන පෙරමුණ පරාජය කළ හැක්කේ 2015 ජනවාරි 8 වෙනිදා ගොනු කෙරුන බලවේග නැවතත් එක්කර ගැන්ම මගින් පමණක් ය යන අදහස කිහිප පොලක් ම විසින් ඉදිරිපත් කරනු ලැබ ඇත. පසුගිය දිනෙක මාධ්‍ය සාකච්ඡාවක දී යහපාලන ආංඩුවේ ඇමතිවරයෙකු වූ පාඨලී චම්පික රණවක මෙම යෝජනාව කලේ ය. 2015 ජනවාරි 8 වෙනිදා බලවේගයේ සිවිල් සමාජකාරකයෙකු වූ ආචාර්ය නිර්මාල් රංජිත් දේවසිරි  මුහුණු පොතේ සටහනකින් මෙයට සමාන අදහසක් දැක්විය. විපක්ෂ නායක ආර් සම්බන්ධන් ඉදිරිපත් කළ අදහස ද මෙයට ම සමාන එකක් විය. මෙම යෝජනාව ගැන තම අදහස් දැක්වූ ජනතා විමුක්ති පෙරමුණේ නායක අනුර කුමාර දිසානායක පාර්ලිමේන්තුවේ දී පැවසුවේ 2015 ජනවාරි 8 වෙනිදා බලවේගය නැවත ගොනු කිරීම ක…