Skip to main content

Social Justuce

Kafka’s Dream
June 5, 2011, 12:00 pm

I was at the trial of Josef K, who was arrested by two unidentified agents for an unspecified crime. Everybody in the country began to think that Josef K would finally receive justice as he was arrested unlawfully and arbitrarily. Trial began and I was eagerly watching everything that was happening around me. Court was beautiful with its wooden panels over the rusty walls. The judge who looked smart and old was sitting on the bench and began the proceedings. Lawyers were looking at their notes and files often asking questions from their assistants for clarifications. While the proceedings were in progress, I looked at the judge and was surprised to see that he was, like Gregor Samsa, a travelling salesman in The Metamorphosis, transformed into a monstrous insect-like creature. I closed my eyes and opened them once again to see if I am in a kind of hallucination. No I was not. He was transformed into a monstrous insect-like creature. Verdict was read by the insect-like judge and it said that Josef K should be killed ‘like a dog’ and buried like a dog without performing any rituals. I stood up and wanted leave the hall without making any noise. I felt that I was walking backwards, 23 steps and ended up in a dark room. In the room that was now not that dark, Gunasena Mahanama, who was the General Secretary of the Government Clerical Service Union, with whom I was politically linked by then was answering the phone asking many questions from the person on the other side of the line. Ending the telephone conversation, he turned to me: "We have to leave soon to Tangalla". "What for?" I asked. "Comrade T was assassinated by the JVP" Comrade T, a quiet person, was the branch leader of the GCSU in Matara. In the van with few of us travelling to Tangalle, he revealed to us: "The JVP wanted to bury him without performing any rituals, no funeral speeches. They have even advised not to carry the coffin on shoulders." He further added: "Only family members should be allowed to come, no outsiders". "So why are we going?" I posed a question that sounded absurd to Mahanama. "We are going to defy the orders of the JVP." He replied not looking at me, but the others. Out of fear, I got down from the van and walked back to the court room seeking justice.

The doorkeeper was on guard. There was a man from the countryside who was begging the doorkeeper that he would be allowed to enter the court room. But the doorkeeper told him that he could not admit the man at the moment. The man, on reflection, asked if he would be allowed, then, to enter later. "It is possible," answers the doorkeeper, "but not at this moment."’ Since the door leading into the Court stood open as usual and the doorkeeper stepped aside and the man bent down to peer through the entrance. When the doorkeeper saw that, he laughed and said: "If you are so strongly tempted, try to get in without my permission. But note that I am powerful. And I am only the lowest doorkeeper. From hall to hall keepers stand at every door, one more powerful than the other. Even the third of these has an aspect that even I cannot bear to look at." These are difficulties which the man from the country has not expected to meet; the Law, he used to think, should be accessible to every man and at all times. I was listening to this conversation between the doorkeeper and the villager and found myself spellbound to see that the doorkeeper was in fact the same judge who heard Josef K’s case but now in different attire, furred robe, with his huge pointed nose and long, thin, Tartar beard. The villager pleaded time and again and asked with anger: "Everyone strives to reach the Law, why is it that, over all these years, no one but me has asked to be let in?" The judge turned doorman replied angrily: "Nobody else could have gained admission here, as this entrance was meant only for you. Now I will go and close it." A realisation came to me that there was no use for me to try and enter the courtroom. The villager was trying to obtain justice through law. There was no law but only a web of undefined power relationships in bureaucratic machines that swallow up the individual. No one was responsible. In this matrix of relationships, there was a dialectical tension between the doorkeeper and the villager leading nowhere over the lifetime of the petitioner for justice. I jumped a bus and went bank to attend the funeral. Mahanama was giving a thunderous speech defying the order of the JVP.

I was awoken by this dream. I felt I was sweating and could not sleep. So I got out of bed and went to my study and sat down near a fire place. I wanted to read something, but I found all the books in my book shelves were of no use. I took Jataka Stories the only book in my library that was closer to religion. Almost all Jataka stories connect past with the present. I was astonished to hear my mobile ringing at this time of the day. It was SMS. "Who the hell is sending SMS to me at this time?" "May be someone from Europe or North America" I surmised. SMS read: "Wear cap once again and don’t remove it." No number but the name of the sender: "eqwtvghcrrgcn" I saw the cap I used to wear sometime back. I threw it into the fire and carefully watched the way it was finally burned down without a trace. I woke up and realized it was in fact another dream.

I found the two novels by Franz Kafka, The Trial and The Metamorphosis were still on the bed. Kafka wrote in one of his notebooks: "The myth tries to explain the unexplainable. As it comes out of a ground of truth, it must end again in the unexplainable." "Is it true for dreams?" I wondered.

After these two terrible dreams (I am not sure if it was two episodes of the same dream), I was not able to sleep and browsed through online papers. Financial Times carries this: "As a young girl, Arundhati Roy once raided her teacher’s garden in her native village in Kerala, the lush tropical state in the south of India. She dug up the carrots, removed the edible orange roots then carefully replanted the green tops in the soil. It took four days for the greenery to wither and the crime to be discovered. The culprit was never identified.

Roy tells this story on a sweltering night in May in New Delhi, at the India launch of her new book, Broken Republic. She argues that India’s much-touted democratic institutions now resemble the post-raid carrots in the teacher’s garden: the green tops, or external forms, are present and visible, but the substance, or essence, is missing."


Popular posts from this blog

සාකච්ඡාව සදහා වැටුප් ශ්‍රමිකයා කවරෙක් ද? සුමනසිරි ලියනගේ
වැටුප් ශ්‍රමිකයා කවරෙක් ද? නිර්ධන පන්තිය ලෙස සැලකිය හැකි පංති තීරූ මොනවාද? විප්ලවවාදී පක්ෂයක පන්ති පදනම වන්නේ සහ විය යුත්තේ කුමන පංතීන්ගෙන් ද? මා මෙම ප්‍රශ්නය මතු කරන්නේ න්‍යායාත්මක ප්‍රශ්නයක් හැටියට නොවේ. ශ්‍රී ලංකාවේ වර්තමාන සන්දර්භය තුල දේශපාලන ක්‍රියා මාර්ගය සකස් කර ගැනීමේදී ආසන්නව මතුවන ප්‍රශ්නයක් හැටියට ය. පසුගිය වසර දෙක තුල ඇතිවුන මා සහභාගී වූ දේශපාලන සාකච්ඡා කිහිපයක දීම මෙම ප්‍රශ්නය මතුවිණ. එහෙත් එම ප්‍රශ්නය මතු වූ අවස්ථා හැම එකකදීම වාගේ අපි එම ප්‍රශ්නය සමග නිශ්චිතව පොර බැදීම අත්හැර දැම්මෙමු. ඒ එය දිගට ගෙන යාමෙන් අප මාක්ස්වාදයේ ශුද්ධ වූ පාඨයන් ගෙන් බිදී යාදෝ යන බියෙනි. මෑතකදී වෟත්තීය සංගමයක් තුල ඇතිවූ සාකච්ඡාවකදී මෙම කරුණ වඩාත් සංයුක්තව මතුවිණ. වෟත්තීය සංගමයක් විසින් සංවිධානය කළ යුත්තේ කවුරුන් ද යනුවෙන් පැන නැගුන එම සාකච්ඡාවේදී සෟජු ලෙස නොවුන ද මතු වුයේ මෙම ප්‍රශ්නය ය. වැටුප් ශ්‍රමිකයා, නිර්ධනයා, සහ කම්කරුවා යන පද වලින් ජනප්‍රිය ලෙස හැදින්වුව් ද නැත ද වැටුපට වැඩකරන කොටස් වෟත්තීය සංගමයක් විසින් සංවිධානය කළ යුතු ය යන්න සාමාන්…
බිල්ලෝ සහ කන්‍යාවියෝ: මහජන පෙරමුණු වාදය යලි කරලියට
සුමනසිරි ලියනගේ

ෆෙබරවාරි 10 වෙනිදා පැවැත්වුන ප්‍රාදේශීය සභා මැතිවරණයෙන් යහපාලන ආංඩුවේ සහභාගි දේශපාලන පක්ෂ දෙක පරාජයට පත්වීන. මහින්ද රාජපක්ෂ වටා ගොනුවුන දේශපාලන බලවේගය වූ ශ්‍රී ලංකා පොදුජන පෙරමුණ දිස්ත්‍රික් ගණනාවක බහුතර බලය තහවුරු කර ගත්තේ ය. මේ සමග ඊලග ජනාධිපතිවරණයකදී සහ පාර්ලිමේන්තු මැතිවරණයක දී මහින්ද රාජපක්ෂ වටා ගොනුවුන දේශපාලන බලවේගය වූ ශ්‍රී ලංකා පොදුජන පෙරමුණ පරාජය කළ හැක්කේ 2015 ජනවාරි 8 වෙනිදා ගොනු කෙරුන බලවේග නැවතත් එක්කර ගැන්ම මගින් පමණක් ය යන අදහස කිහිප පොලක් ම විසින් ඉදිරිපත් කරනු ලැබ ඇත. පසුගිය දිනෙක මාධ්‍ය සාකච්ඡාවක දී යහපාලන ආංඩුවේ ඇමතිවරයෙකු වූ පාඨලී චම්පික රණවක මෙම යෝජනාව කලේ ය. 2015 ජනවාරි 8 වෙනිදා බලවේගයේ සිවිල් සමාජකාරකයෙකු වූ ආචාර්ය නිර්මාල් රංජිත් දේවසිරි  මුහුණු පොතේ සටහනකින් මෙයට සමාන අදහසක් දැක්විය. විපක්ෂ නායක ආර් සම්බන්ධන් ඉදිරිපත් කළ අදහස ද මෙයට ම සමාන එකක් විය. මෙම යෝජනාව ගැන තම අදහස් දැක්වූ ජනතා විමුක්ති පෙරමුණේ නායක අනුර කුමාර දිසානායක පාර්ලිමේන්තුවේ දී පැවසුවේ 2015 ජනවාරි 8 වෙනිදා බලවේගය නැවත ගොනු කිරීම ක…
දැනට ලියාගෙන යන පොතක  කොටසක්.....

හතරවෙනි පරිච්චේදය අසාධාරණයට සහ අනාරක්ෂිත භාවයට හේතු කවරේද?  පලවෙනි කොටස

“මෙම ග්‍රහලෝකය බැංකුවක් වීනම් මේ වනවිටත් ඔව්හු  එය බේරාගනු ලබනු ඇත්තාහ.” -ග්‍රීන්පීස් ෆොස්ටරයකින්
අසාධාරණය සහ අනාරක්ෂිත භාවය තනි හේතුවකින් පැන නගින්න කැයි කරන පැහැදිලි කිරීම කිසිසේත් ම පිළිගත නොහැක. අසාධාරණය සහ අනාරක්ෂිත භාවය වර්තමාන සමාජයට පමණක් පොදු වූ ගති ලක්ෂණ යක් හැටියට දැක්වීම ද නිවැරදි නොවේ. විවිධ හේතුන් මත පැරණි සමාජයන්හි දැඩි අසාධාරණයක් සහ අනාරක්ෂිත භාවයක් පැවති බවට පෙර අපර දෙදිග ඉතිහාසයන් මගින් පෙන්නුම් කෙරේ. පැරණි සමාජයන්හි අනාරක්ෂිත භාවයට බොහෝ විට පාදක වුයේ මංකොල්ල කරුවන්ගේ ආක්‍රමණ සහ ස්වාභාවික ව්‍යසනයන් සහ වසංගත රෝග මගින් ඇතිවුන පීඩාවන් ය. මෙහි ප්‍රතිපලයක් ලෙස එකල  මානුෂ ආයු කාලය බෙහෙවින් කෙටි විය.අසාධාරණය සහ අනාරක්ෂිත භාවය අවිච්චින්නව පැවතීමට එක ප්‍රධාන හේතුවක් වන්නේ ඒ හරහා කිසියම් යහපතක් වන්නේ ය යන අදහස මනුෂ්‍ය සිත් සතන් වල කාවැදී තිබීම ය.රජුනට අවනත වීම දෙවියනට ගරු කිරීමක් ලෙස සැලකීම නිසා රජුන්ගේ සහ ඔහුගේ නිලධාරයේ පාලනයෙන් වන අසාධාරණය සහ මර්ධනය ජනතාව ඉවසා සිටියහ. එපමණක්…